Vandaag markeert de herfstequinox het moment waarop dag en nacht even lang zijn. Een bijzonder kantelpunt in het jaar: vanaf nu nemen de donkere dagen langzaam de overhand. In de natuur betekent dit dat de tijd van groeien en bloeien plaatsmaakt voor de tijd van oogsten, loslaten en langzaam maar zeker de tijd van naar binnen keren. Hoewel we dit soms lijken te vergeten, is onze cyclus heel erg verbonden met die van de natuur. Maar als je daar wel even bij stil zou willen staan, dan kan je jezelf de vraag stellen:
Wat heb jij dit jaar eigenlijk geoogst?
Niet alleen in wat je hebt bereikt of afgevinkt, maar juist ook in wat je hebt geleerd, ervaren en ontwikkeld. Welke keuzes hebben iets in beweging gezet? Waar ben je gegroeid? Welke inzichten, relaties, ervaringen of nieuwe kanten van jezelf kwamen in het licht te staan? En misschien minstens zo belangrijk: wat mag je nu loslaten, niet alleen materieel of qua relaties e.d., maar ook in overtuigingen of interne stemmen, omdat het niet meer bij je past?
Deze herfstequinox heb ik aangegrepen om zelf ook even stil te staan bij die vragen.
Niet alleen zakelijk, maar ook persoonlijk. Als ik terugkijk op het afgelopen jaar, is er enorm veel in beweging gekomen. Er mocht iets nieuws ontstaan; een andere koers voor mijn praktijk, al weet ik nog niet precies waar naartoe. Ik ben gegroeid in mijn rol als mededrager van het Lorelei Vrouwenfestival, wat mij heel veel moois heeft gebracht op het gebied van vertrouwen op mijzelf en mijn kwaliteiten.
Maar ook in mijn persoonlijke leven heb ik veel mogen oogsten. Mijn kinderen die steeds een stukje zelfstandiger worden en met name de oudste die eindexamen deed en volgende maand 18 wordt, maken dat er heel veel ruimte kwam voor meer samen (met mijn lief) en meer tijd voor mijzelf (dagjes sauna e.d. en zelfs een week weg met vriendinnen). De belangrijkste oogst hierbij, is dat ik kan genieten van al deze momenten en mijn kinderen blij worden van de oefeningen in zelfstandigheid die zij hierdoor krijgen én het vertrouwen wat bij henzelf en bij mij (in hen), groeit.
Ik weet heel goed dat dit er met jonge kinderen anders uitziet, en ook wanneer je kinderen ouder worden, is meer ruimte voor jezelf zeker niet vanzelfsprekend. Iedere moeder, ieder kind en iedere situatie is anders. En toch gun ik het iedere moeder om óók op dit vlak te kunnen oogsten: meer ruimte, meer vertrouwen en meer genieten van je eigen leven, naast het moederschap.
Misschien is naast de oogstvraag, een mooie vraag om ook eens mee te nemen: Kan wat ik wil/verlang op dit moment écht niet? Of zit er misschien ook iets in míj dat mij tegenhoudt?
Een overtuiging, een angst, een verantwoordelijkheidsgevoel of een idee over hoe het hoort te zijn?
Want wie weet, als je jezelf die ruimte nu gunt om daarin iets te onderzoeken, veranderen, of los te laten, kun je volgend jaar terugkijken en zeggen: dít is wat ik dit jaar heb geoogst.
En wanneer deze vraag iets wakker maakt in jou, maar je tegelijkertijd denkt; hoe dan?! Weet je dan altijd welkom om even contact op te nemen. Ik denk graag met je mee, om ook voor jou het liefdevolle moederschap mogelijk te maken, zoals je dat voor jezelf en je kind verlangt. maak een afspraak via: https://tidycal.com/pentakel/belafspraak